Ervaringsverhalen

Rens: voor uw computervragen

In het huis van de wijk de Alkenhorst, vlak naast het servicepunt van WonenPlus, is een prachtige computerhoek. Daar is Rens iedere maandag- en donderdagmiddag trouw aanwezig om abonnees van WonenPlus of bezoekers van het wijkcentrum te helpen met vragen over de computer, laptop, smartphone of tablet.

Lees verder

Rens Bijwaard, nu ruim een jaar vrijwilliger bij WonenPlus, aan het woord: ”Ik woon in Alkmaar, ben 64 jaar jong en heb veel soorten werk gedaan. Van chocoladebewerker tot een eigen bedrijf als grafisch afwerker. Door ziekte van mijn vrouw heb ik het bedrijf beëindigd om voor haar te zorgen. Helaas heeft zij in overleg met mij in december 2014 haar zo verlangde euthanasie gekregen. Door het wegvallen van mijn zorg voor mijn vrouw viel ik in een gat met veel vrije tijd. Op zoek dus naar vrijwilligerswerk en het liefst iets vergelijkbaars met mijn grootste hobby, namelijk werken met computers. Dat vond ik bij WonenPlus. Mensen kunnen bij mij terecht met vragen over hun laptop, hun tablet of de mobiele telefoon. Zoals problemen met de mail of het installeren van programma’s. En heel vaak uitleggen hoe iets werkt. Ik kom ook bij de mensen thuis. Laatst was er iemand die om mijn hulp vroeg omdat zijn printer het niet meer deed. Of ik daar een oplossing voor wist. Toen ik vervolgens bij deze persoon thuis was zag ik al snel het probleem. Ze hadden namelijk een verlengsnoer met een schakelaar. Er was schijnbaar een keer iets op de schakelaar gevallen waardoor hij de stroom van het verlengsnoer uit geschakeld had. Schakelaar omgezet probleem opgelost!” (Oktober 2016 IZ)

Iet: Een band van vertrouwen

Zo’n ruim drie jaar geleden ben ik bij WonenPlus begonnen met vrijwilligerswerk. Iets dat ik altijd al wilde doen, maar gezien mijn baan nog even moest wachten. Zo kwam ik terecht bij Mevr. N.  Ze had iemand nodig om boodschappen mee te doen en zo geschiedde.

Lees verder

In het begin moesten we allebei de kat uit de boom kijken. Al snel bleek dat het best goed zat met ons. De gesprekken gingen vaak, en doen dat nog, verder dan het weer en de aanbiedingen, die de super op dat moment had. Er is veel veranderd in de afgelopen drie jaar. Van een keer in de week, ga ik nu twee keer in de week bij haar langs. Ze is niet meer in staat om mee te gaan en het zelf koken, dat ze voorheen deed, is overgegaan naar klant-en-klaar maaltijden. Kwamen die eerder van organisaties aan huis, nu is ze overgestapt op maaltijden van de super. “Dan weet ze wat ze krijgt”, zijn haar eigen woorden. Los van de harde aardappel die er af en toe in blijkt te zitten. We hebben inmiddels een fijne band opgebouwd. Zij is blij en ik, ik ben nog blijer. Het is mooi om een activiteit van: “Samen Winkelen” aan te vullen met een goed gesprek en er op deze manier een stukje Zingeving in te verwerken. Iedere keer blijkt maar weer hoe belangrijk dat is. De voorbeelden zijn legio, maar het duidelijkst is toch het verschil in gemoedstoestand van mevr.N. bij het binnenkomen en bij het weggaan. Ze kan haar verhaal doen over ziek en zeer en de regelmatig opmerkelijke artikelen in de krant en op tv. Als ik wegga, is dat bij een veel positiever mens, dan wanneer ik kwam. Voor mij is dat belangrijk en waardevol. De cursussen – die ik heb gedaan bij WonenPlus – en de informatiemiddagen, zijn een waardevolle aanvulling op de mijn vrijwilligerstaak. Daarbij vind ik – in het geval van mevr.N. – het prettig dat ik heb kennisgemaakt met haar naaste familie. Zij versterken de band van vertrouwen alleen nog meer.

 Iet Timmermans.

Anna en Ellen

Anna (30) en Ellen (56) doen allebei sinds 2014 vrijwilligerswerk bij WonenPlus. Het viel hen op dat de jongere garde in de minderheid is. Reden te meer om met hen in gesprek te gaan. Waarom doen zij vrijwilligerswerk, wat maakt dat zij zo actief en betrokken zijn en blijven? We spreken de ‘meiden” in Oudorp.

Lees verder

Ellen Oppelaar is een bekend gezicht in Oudorp. Zij werkte bijna 12,5 jaar bij de drogist J. van Hardeveld, kreeg kinderen en heeft in de keuken van verpleeghuis Lauwershof gewerkt totdat zij werd afgekeurd. Toch bleef ze vol goede moed. Je kunt altijd nog iets doen. Ze zocht iets om bezig te blijven en onder de mensen te zijn. Iets om voor een ander ofwel gezellig samen te doen. WonenPlus sprak haar aan omdat het vrijwilligerswerk flexibel is en er niet teveel druk op ligt. Voor Ellen is het belangrijk iets in haar nabije omgeving te doen, als burenhulp, lopend of op de fiets. Af en toe een boodschap, een sociaal praatje of bijvoorbeeld samen breien. Ik had onthouden dat haar hart ligt bij haar grootste hobby; creatief bezig zijn,. Toen heb ik Ellen gevraagd ten tijde van het Inloop project: een ontmoetingsplek in de wijk helpen creëren om gedurende een dagdeel kwetsbare burgers op te vangen in een nabijgelegen wijkcentrum. “Dit is echt iets voor mij” reageerde ze enthousiast en aldus geschiedde! Ellen startte op maandag met het begeleiden van een creatief groepje. Het begon heel klein met twee deelnemers per ochtend. Nu heeft zij een stamtafel vol. De laatste keer 14 deelnemers! Andere vrijwilligers sloten aan om te helpen en het wijkcentrum nam deze inloop ochtend over. Ellen vind het leuk om met ouderen en met andere culturen bezig te zijn. Ze zit dus helemaal op haar plek.

Bij Anna Krikke verliep haar WonenPlus vrijwilligerswerk eigenlijk op dezelfde manier. Zij had een paar vaste en losse boodschappenklantjes, viel wel eens in met rijden bij Samen Winkelen en begeleidt net als Ellen een Inloopgroepje in wijkcentrum de Oever. Iedere dinsdagochtend een praatje of een spelletje doen of iets anders waar de groep zin in heeft. Voor haar vaste boodschappen abonnees springt ze ook wel eens extra bij met andere ’niet WonenPlus’ klussen, zoals een keuken schilderen. Anna is één van de jongste WonenPlus vrijwilligsters, afgekeurd om te werken. Het aantal operaties (alleen al in de WonenPlus periode) dat zij heeft moeten ondergaan is niet te tellen, zoveel. Maar Anna gaat altijd door. Onlangs bevallen van een heerlijke dochter, die af en toe gewoon mee gaat naar haar vrijwilligersklussen. Anna is altijd hip gekleed, draagt wel eens een merk spijkerbroek met lapjes en her en der een scheur. Als ik haar zie moet ik altijd denken aan het volgende voorval. Anna deed jarenlang de boodschappen voor een inmiddels overleden WonenPlus abonnee van ruim 90 jaar. Toen ze een keer een groter bedrag mee kreeg reageerde Anna verbaasd: “Maar dat is veel te veel…??”. Dacht mevrouw dat ze geen geld had om een nieuwe broek te kopen!

Wie weet inspireert het verhaal van Anna en Ellen de ‘jongeren’ om vrijwilligerswerk te doen!

Lisa: Steuntje in de rug

Het is maandagochtend en Lisa de Graaf wandelt het kantoor van WonenPlus binnen. Met haar 23 jaar is Lisa van alle WonenPlus vrijwilligers de jongste. Ze besloot een half jaar geleden te reageren op onze oproep in de krant voor Samenkracht.

Lees verder

Ellen Oppelaar is een bekend gezicht in Oudorp. Zij werkte bijna 12,5 jaar bij de drogist J. van Hardeveld, kreeg kinderen en heeft in de keuken van verpleeghuis Lauwershof gewerkt totdat zij werd afgekeurd. Toch bleef ze vol goede moed. Je kunt altijd nog iets doen. Ze zocht iets om bezig te blijven en onder de mensen te zijn. Iets om voor een ander ofwel gezellig samen te doen. WonenPlus sprak haar aan omdat het vrijwilligerswerk flexibel is en er niet teveel druk op ligt. Voor Ellen is het belangrijk iets in haar nabije omgeving te doen, als burenhulp, lopend of op de fiets. Af en toe een boodschap, een sociaal praatje of bijvoorbeeld samen breien. Ik had onthouden dat haar hart ligt bij haar grootste hobby; creatief bezig zijn,. Toen heb ik Ellen gevraagd ten tijde van het Inloop project: een ontmoetingsplek in de wijk helpen creëren om gedurende een dagdeel kwetsbare burgers op te vangen in een nabijgelegen wijkcentrum. “Dit is echt iets voor mij” reageerde ze enthousiast en aldus geschiedde! Ellen startte op maandag met het begeleiden van een creatief groepje. Het begon heel klein met twee deelnemers per ochtend. Nu heeft zij een stamtafel vol. De laatste keer 14 deelnemers! Andere vrijwilligers sloten aan om te helpen en het wijkcentrum nam deze inloop ochtend over. Ellen vind het leuk om met ouderen en met andere culturen bezig te zijn. Ze zit dus helemaal op haar plek.

Bij Anna Krikke verliep haar WonenPlus vrijwilligerswerk eigenlijk op dezelfde manier. Zij had een paar vaste en losse boodschappenklantjes, viel wel eens in met rijden bij Samen Winkelen en begeleidt net als Ellen een Inloopgroepje in wijkcentrum de Oever. Iedere dinsdagochtend een praatje of een spelletje doen of iets anders waar de groep zin in heeft. Voor haar vaste boodschappen abonnees springt ze ook wel eens extra bij met andere ’niet WonenPlus’ klussen, zoals een keuken schilderen. Anna is één van de jongste WonenPlus vrijwilligsters, afgekeurd om te werken. Het aantal operaties (alleen al in de WonenPlus periode) dat zij heeft moeten ondergaan is niet te tellen, zoveel. Maar Anna gaat altijd door. Onlangs bevallen van een heerlijke dochter, die af en toe gewoon mee gaat naar haar vrijwilligersklussen. Anna is altijd hip gekleed, draagt wel eens een merk spijkerbroek met lapjes en her en der een scheur. Als ik haar zie moet ik altijd denken aan het volgende voorval. Anna deed jarenlang de boodschappen voor een inmiddels overleden WonenPlus abonnee van ruim 90 jaar. Toen ze een keer een groter bedrag mee kreeg reageerde Anna verbaasd: “Maar dat is veel te veel…??”. Dacht mevrouw dat ze geen geld had om een nieuwe broek te kopen!

Wie weet inspireert het verhaal van Anna en Ellen ‘de jongere garde’om vrijwilligerswerk te komen doen!    iz/feb/2019